In 2010 kochten we ons eerste huis, het huis waar we nu 16 jaar later nog steeds wonen. Ik weet de tijd van het bezichtigen van verschillende woningen nog goed. Hoewel het een andere tijd was en je nog onder de vraagprijs kon bieden, hebben we toch 2x een huis aan ons voorbij laten gaan, omdat we het niet eens werden over de vraagprijs of overboden werden. We wilden ook niet aan onze top zitten qua hypotheek en gingen uit van een berekening waarbij we de lasten met 1 inkomen zouden kunnen betalen. Uiteindelijk kochten we ons huidige huis voor € 186.000 k.k. een schijntje als je het vergelijkt met wat je daar nu voor kunt krijgen.
Zekerheid
Het gesprek bij de hypotheekverstrekker vond ik enorm spannend. We hadden eigen geld om in te brengen en ons werd geadviseerd een spaarhypotheek te nemen. Ik had toen nog helemaal niet gedacht aan versneld aflossen en we kozen vooral voor de zekerheid, hoewel met wat we nu weten een aflossingsvrijehypotheek waarschijnlijk voordeliger was geweest. We sloten ook nog twee verzekeringen af. Een arbeidsongeschiktheid- en een nabestaandeverzekering. Zo waren we er helemaal zeker van dat we de lasten op 1 salaris zouden kunnen blijven betalen. De hypotheker had goed naar onze wensen geluisterd. En zag natuurlijk een mooie kans om wat extra premie te verdienen. En die 2 verzekeringen waren nog naast de ORV, waarbij de helft van de hypotheek kwijt gescholden wordt, als 1 van ons zou komen te overlijden vóór het einde van de hypotheekduur.
Nieuwe inzichten
Inmiddels zijn we 16 jaar verder. Hoewel ik geen spijt heb van de keuzes die we toen hebben gemaakt, zou ik het nu anders doen. Ik zou nu meer risico nemen, maar dat komt ook omdat we nu meer vermogen hebben opgebouwd. Onze hypotheek is bijna afgelost en hebben we die verzekeringen helemaal niet meer nodig. De arbeidsongeschiktheidsverzekering was een koopsom, dus die loopt gewoon door zonder nog verdere kosten. Voor de nabestaandenverzekering betalen we € 15 euro per maand tot sept 2040. Dus toch zo’n € 3000,– Ik moet mij er toch maar eens in gaan verdiepen om die stop te zetten. Want onze hypotheek vormt geen risico meer. Maar als er 1 van ons wegvalt, wil de ander misschien toch minder gaan werken en dan is die uitkering van € 250 euro per maand toch wel fijn? Ik twijfel er nog over, ergens voelt het ook als de goden verzoeken om het nu nog op te zeggen.
Gestopt met aflossen
We hebben de afgelopen jaren veel extra geld ingelegd in onze hypotheek. Na de rente vaste periode van 10 jaar is de spaarhypotheek omgezet in een aflossingsvrije hypotheek en hebben we de rente weer vastgezet voor 10 jaar, flink lager van 4,7% naar 1,49%.
We hadden geluk met een schenking en erfenis, maar hebben zelf ook flink gespaard en bewuste keuzes gemaakt. Ondanks dat onze hypotheek aflossingsvrij is sinds 2020, hebben we de afgelopen 6 jaar toch maandelijks 600 euro afgelost en sinds eind vorig jaar 500. De 100 euro die we minder aflosten, zijn we gaan beleggen om daar ervaring mee op te doen. Begin deze maand was onze hypotheek nog € 25.000,– met een bijbehorende rente van 31 euro per maand. Een maandbedrag wat we natuurlijk makkelijk kunnen betalen. We hebben besloten te stoppen met verder aflossen en die 500 euro in plaats van aflossen ook te beleggen. Inmiddels hebben we genoeg spaargeld om de hypotheek ineens te kunnen aflossen, mocht het nodig zijn. Al kan ik mij nu niet echt een situatie bedenken. Misschien een flinke stijging van de rente?
Minder in stenen
Hoewel ik jaren dacht “ik wil die hypotheek helemaal aflossen en wel zo snel mogelijk”, hebben we toch de keuze gemaakt om nu te stoppen met verder aflossen. We willen minder geld in stenen. Ons huis heeft inmiddels ook een flinke overwaarde door de gestegen huizenprijzen. Daarnaast hebben we nog een chalet op eigen grond in Limburg, dus nog meer geld in stenen. En de hypotheekrente is zo laag dat het meer opbrengt om te sparen in bijvoorbeeld een deposito of geld te beleggen. Ook durven we nu wel wat meer risico te nemen, want geld beleggen is natuurlijk niet zonder risico’s.
Beleggen in indexfondsen
En dus heb ik mij de afgelopen maanden verdiept in het beleggen in indexfondsen. En zijn we daar in februari al mee gestart. Naast de 600 euro die we niet meer aflossen, storten we hier nu ook de helft van mijn salaris op, sinds ik sinds maart weer een betaalde partime-baan hen. Ook het geld dat we maandelijks terugkrijgen van een lening aan vrienden gaat hier naartoe. In totaal gaat er nu maandelijks € 1250,– naar het indexbeleggen. Met dit geld wil ik een droom waarheid maken, welke droom, daar schrijf ik binnenkort vast meer over.
Gelijk heb je dat je niet meer gaat aflossen. Mooi om het verhaal zo te lezen van begin tot eind, velen zullen zich er in herkennen, velen ook niet 😉 Ik vind het dapper dat jullie kiezen om zoveel te beleggen, wij hebben wel sporadisch belegd, maar nooit een vast bedrag per maand, toch ook maar eens in gaan verdiepen.
Wat leuk dat je het bloggen weer hebt opgepakt. Interessant om jullie verhaal te lezen over het aflossen. Zo zie je maar, gaandeweg stel je je keuzes bij en achteraf zou je dingen anders doen. Ik snap het helemaal dat je nu stopt met aflossen, vooral als je het bedrag wel achter de hand hebt. Mocht het nodig zijn, dan kun je op dat moment alsnog in 1 x aflossen.